Historia

Krótka historia "LALI"

Willa powstała ok. 1870 roku (ukończono budowę) będąc własnością niejakiej Langfortowej, a w roku 1871 nabyła ją Akademia Umiejętności za pieniądze pochodzące od Piotra Wereszczyńskiego, nadając jej nazwę legata "Wereszczyński".


Następnie zakupiona w roku 1932 oraz rozbudowana w 1934 o drugie piętro przez Stanisława Kęska, lekarza - majora Wojska Polskiego otrzymała nazwę "Lala", celem podkreślenia wyjątkowego uroku samego budynku i jego otoczenia (piękna zieleń i krzaczki różane). Inne opowieści wskazują na Kazimierę, siostrę Stanisława, piękną elegantkę, której urodę uczcił brat nadając nazwę swemu pensjonatowi. Jak było naprawdę - dziś trudno dociec - ale niewątpliwe jest, iż nazwę "Lala" otrzymał budynek w tym właśnie okresie.


Po śmierci Stanisława w Palmirach w 1945r. willa przeszła w ręce sześciorga jego rodzeństwa: Antoniego, który zamieszkał w niej z rodziną, Władysława, Tadeusza, Emila, Józefy i Kazimiery. Zgodnie prowadzona, zadbana rozkwitała "Lala" zyskując miano willi godnie goszczącej księży, adwokatów, urzędników, lekarzy.


W tym okresie ośrodek zasłynął również w Szczawnicy ze znakomitej kuchni Karoliny Kęsek (żony Antoniego), której kremówki i torty zamawiali na swoje uroczystości Szczawnicy notable aż do lat 70-tych. Niestety w 1952 roku, dzieląc losy wielu pensjonatów w Szczawnicy, "Lala" została przejęta przez Skarb Państwa na rzecz Funduszu Wczasów Pracowniczych, po raz kolejny zmieniając nazwę - tym razem na "Palma III" - stanowiąc jeden z wielu ośrodków Funduszu w Parku Górnym.

W budynku zamieszkiwał nadal, w okrojonym mieszkaniu, płacąc czynsz funduszowi (!), Antoni Kęsek z rodziną. Jednak jego zaradna żona, nie zaprzestała, mimo utrudnionych warunków, wydawania latem znakomitych obiadów dla kuracjuszy i wczasowiczów na przydomowej werandzie.

 

W konsekwencji odebrania budynków "Szalay I i II" przez prawowitych właścicieli oraz odcięcia centralnego ogrzewania od zbiorczej linii, Fundusz zaprzestał działalności w "Lali" latem 1992 roku. Po pięciu latach starań, odzyskaniu praw do willi przez ośmiu spadkobierców rodzeństwa Kęsek, wykupiona od nich w maju 1997 roku przez rodzinę wnuka Antoniego - Marka i jego żonę Elżbietę. Nowi właściciele, potomkowie Kęsków chcąc podkreślić powrót do rodzinnej tradycji, przywrócili willi jej dawną nazwę. Obecnie wytrwale i z oddaniem pracują również nad przywróceniem jej dawnej świetności. Od 1993 roku zajmują też z dziećmi dawne mieszkanie Antoniego.

Nie sposób nie zauważyć, czytając "naszą" historię - domu i rodziny - koła historii, które zatoczyło się nad "Lalą" i po upływie ponad 50 lat dopisało szczęśliwe zakończenie do tej opowieści.

Elżbieta i Marek Stychno